Author: | Category: Vrachtuitwisseling |

Evelien, Carolien en Amy Blokker zijn niet alleen zussen, ze werken ook nog eens alledrie als vrachtwagenchauffeur bij H. Veldhuizen transport B.V. uit Zaandam. Carolien werkt er sinds de zomer van 2007 evenals haar zus Evelien die vanaf haar achttiende in de transportsector werkt. Amy is sinds anderhalf jaar bij het bedrijf aan het werk. Voor zowel haar als Carolien is dit de eerste baan in de transport.

De zussen zijn niet geheel toevallig bij dit beroep terechtgekomen. “Het zit in de familie, een groot deel van mijn vader’s kant zit in de transport. Van kleins af aan wilde ik al op de vrachtwagen, dus zodra het kon ben ik de opleiding gaan volgen.” Amy vertelt dat naast dat het in de familie zit haar zussen ook invloed hebben gehad op haar beroepskeuze. “Mijn zussen gingen het ook doen en ik ging soms mee met hun en het leek mij toen steeds leuker.”

Carolien is ook door haar zus op het idee gebracht. “Ik werkte bij een plastic fabriek en daarvoor heb ik nog in de horeca gewerkt.” Maar om verschillende redenen waren dit niet de beroepen waarin ze werkzaam wilde blijven. “Mijn zus zei: “Waarom ga jij je rijbewijzen niet halen, want het wordt vergoedt door de overheid.” En toen ben ik erachteraan gegaan.”

Wat haar aanspreekt in het beroep is: “De vrijheid en geen één dag is hetzelfde. Je komt op veel verschillende plaatsen met elke dag andere mensen.” Amy vindt het ook fijn om in haar eentje te rijden en de vrijheid die het beroep geeft. “Chagrijnig of vrolijk, niemand heeft er last van.” Naast de vrijheid vind Evelien het vooral prettig om: “Lekker je eigen ding te kunnen doen, muziek luisteren.”

De zussen vinden het leuk om alledrie chauffeur te zijn. “Ik vind het erg leuk. Ik was altijd de enige van de drie die dit wilde worden en uiteindelijk doen we het alle drie”, aldus Evelien. Amy vindt het “apart, bijzonder. Dat zie je eigenlijk nooit. Denk dat wij de enige familie zijn waar drie zussen chauffeuses zijn en dan ook nog bij hetzelfde bedrijf. Ik vind het erg leuk.” Carolien vindt het ook bijzonder, temeer ze ook niet verwacht had dat ze zelf in deze sector terecht zou komen.

Onderling hebben de zussen het wel over het werk. Over situaties die ze hebben meegemaakt of de ritten. “Maar ik denk dat we over andere dingen praten. Alleen als we aan het werk zijn hebben we het erover”, aldus Amy. Samen rijden doen de dames niet echt. “Soms als de één wat eerder klaar is als de ander gaan we nog wel eens met elkaar mee”, vertelt Carolien. “We gaan wel eens mee als één van de drie nog iets extra’s moet doen aan het einde van de dag”, vult Evelien aan. De dames rijden vooral in Nederland met af en toe een uitstap naar België. Zowel Amy als Carolien geven aan dat ze het fijn vinden nationaal te rijden, ook omdat ze zo ’s avonds door de week thuis zijn.

De dames vinden het wel leuk om met een beroep bezig te zijn waarin toch voornamelijk mannen werkzaam zijn. “Ik vind het leuk. Het is heel anders dan met vrouwen”, aldus Evelien. Carolien geeft aan dat ze zich in het begin wel eens afvroeg “waar ik beland was. Nu heb ik meestal mijn woordje ook wel klaar.” Ook onderweg krijgen de zussen regelmatig positieve en leuke reacties, alhoewel er natuurlijk altijd uitzonderingen zijn vertellen ze.

De vrachten die ze vervoeren lopen nogal uiteen. “De vracht is heel verschillend, eigenlijk van alles. Toen ik kwam solliciteren werd me ook verteld dat we van grafzerken tot aan kleding en schoenen vervoerden”, vertelt Carolien. Amy geeft hetzelfde aan, maar vertelt ze: “Ik vervoer meestal verf.” Evelien vertelt dat de vrachten variëren van ijzer tot papier.

Geen van de partners van de zussen is ook werkzaam in de transportsector. Evelien vertelt dat haar partner het “wel stoer” vindt dat ze vrachtwagenchauffeuse is. De vriend van Carolien “zit met trots te vertellen tegen iedereen dat ik vrachtwagenchauffeur ben omdat je dat niet van mij zou verwachten.”

Toekomstplannen heeft Carolien niet echt. Misschien dat “ik in de toekomst toch nog een opleiding (naast het werk) wil volgen zodat ik altijd iets achter de hand heb mocht ik niet meer in de transportsector willen blijven werken.” Amy heeft ook nog niet een idee over de toekomst. “Ik zie wel hoe het loopt.” Evelien heeft wel een hoop voor de toekomst. “Ik hoop ooit op een mooie, brute, nieuwe trekker te rijden.”

Smahan